15,8 C
Warszawa
czwartek, 21 października, 2021

Aleksandra Łukaszenki portret polityczny- Antoni Czeliuskin

Must read

Niemal każdemu narodowi możemy przypisać zbiór charakterystycznych cech, w podobny sposób możemy opisać każdą postać polityczną. Możemy też scharakteryzować obecnego sternika Białorusi, Łukaszenkę.

Aleksandr Ryhorawicz Łukaszenka  – bardzo znany światowy polityk, piastuje funkcję prezydenta od 1994 roku.

Każdy człowiek oprócz odziedziczonych cech genetycznych, kształtuje własną tożsamość w procesie wychowania. Z pewnością na osobowość człowieka wpływa też jego środowisko.  

Młody Łukaszenka nigdy nie widział ojca. Jego wychowaniem zajmowała się tylko matka. Urodził się w małej miejscowości Kopyl,  położonej jest na najbardziej oddalonych wschodnich kresach współczesnej Białorusi. Mieszkał i studiował w mieście Szkłowo, w obwodzie Mohylewskim. Wiadomo, że oprócz ogólnej rusyfikacji Białorusi prowadzonej jeszcze przez Nikitę Chruszczowa w 1950 r., wschodnie jej tereny i tak znajdowały się pod większym wpływem języka rosyjskiego i sowieckiej  mentalności. Biorąc pod uwagę te fakty, rozumiemy Łukaszenka jest osobą rosyjskojęzyczną. Warto wiedzieć, że to małe i miasteczko Szkłowo leży blisko Orszy – miejsca sławnej bitwy, jaką stoczyły wojska polsko-litewskie w 1514 r. podczas wojny Litwy z Moskwą.

W czasach radzieckich, przede wszystkim na wsiach, gdzie były kołchozy, propaganda szerzyła nienawiść do wszystkiego co narodowe. Interes własnego kraju, narodu i kultury w czasach Związku Radzieckiego uznawano za burżuazyjny, nacjonalistyczny i kapitalistyczny, czyli bardzo szkodliwy dla sowieckiego ludu. Stąd biorą się u Łukaszenki objawy ojkofobii, braku akceptacji własnej białoruskiej kultury.  Obca jest mu postawa etnocentryzmu, ponieważ ma marksistowskie podejście do jakiejkolwiek kultury.

Pochodzenie Aleksandra Łukaszenki nadal   nie jest wyjaśnione. Jego nazwisko jest typowo ukraińskie, chociaż  można spotkać na Białorusi podobne nazwiska. Łukaszenka nieraz mówił, że jego dziadek ze strony matki był Ukraińcem, babka Rosjanką, a ojciec niby Białorusinem. Jednak prawdziwe dokumenty jego ojca się nie zachowały.

Łukaszenka uczył się słabo, chociaż pod koniec liceum trochę się poprawił  Interesował się  nieco naukami humanistycznymi, a także sportem, szczególnie hokejem.

Zawsze był  fizycznie dobrze rozwinięty, preferował gry zespołowe. To przydało się w karierze politycznej – potrafił zorganizować wokół siebie zespół i uzyskać emocjonalną przewagę nad rywalami.

W 1975 roku został absolwentem Uniwersytetu Pedagogicznego w Mohylowie, lecz później na studiach uzupełniających otrzymał dyplom z gospodarki. Warto dodać, że wielu przyszłych polityków na Białorusi (komunistów, ale też opozycjonistów) ukończyło na uniwersytecie wydziały humanistyczne, kierunek często pedagogiczny lub historyczny. W okresie 1975-1977 Łukaszenka służył w wojsku w KGB, na obszarze zachodnim, w obwodzie brzeskim. Podczas służby odbył praktykę z przesłuchiwania „wrogów narodu”. Ta praktyka mogła ukształtować jego cechę charakteru – czyli podejrzliwość i nieufność do otaczających go ludzi. Służba na granicy z ówczesną Polską (PRL) odzwierciedla istotę jego niechęci do Polaków i podejrzliwość wobec katolików. Należy jednak dodać, iż Łukaszenka jako były komunista i ateista nie akceptuje w ogóle ludzi wierzących. W świetle kamer czasem odwiedzi cerkiew, ale nie zna żadnej modlitwy.

W 1979 roku zajął się  związał swoje życie z polityką i wstąpił do Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego.

W marcu 1990 r. brał udział w wyborach do Rady Najwyższej Republiki Białorusi. Otrzymał mandat, zaczął łagodnie krytykować byłych zwolenników komunizmu na Białorusi. Warto wiedzieć, że w 1991 roku opublikował artykuł, w którym wściekle atakował dyktaturę jako ustrój polityczny.

Po wydarzeniach z sierpnia 1991 r. w Związku Radzieckim Łukaszenka ogłosił opuszczenie  z partii komunistycznej, nazwał się demokratą i zaczął krytykować komunizm. Tutaj wykazał się fenomenalną zdolnością do zmiany politycznego wizerunku.

Jest bardzo ostrożnym i przebiegłym politykiem, a jednocześnie brakuje mu pewności siebie. Czasami jednak próbuje zaprezentować się społeczeństwu jako uczciwy człowiek i polityk.

Bez wątpienia jest zdecydowanym przywódcą, który pewnie nadal nie wykazał swoich zdolności w całości.

Rzeczywistość radziecka mocno wpłynęła na charakter Aleksandra Łukaszenki. Z jednej strony ma cechy twardego, zdecydowanego przywódcy, lidera własnego państwa, co odpowiada rygorystycznemu sowieckiemu porządkowi. Z drugiej zaś strony –  jest  pełen podejrzeń, niepewności i nieufności nawet wobec własnego otoczenia, pełen pogardy do własnego narodu, reprezentantem kolektywno-kołchozowej mentalności, co  swoją drogą odpowiada typowemu wizerunkowi sowieckiego naczelnika.

- Advertisement -spot_img

More articles

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisement -spot_img

Latest article