8,3 C
Warszawa
poniedziałek, 26 września, 2022

Gospodarcze skutki emigracji

Must read

Zmiany dokonujące się w przestrzeni życia społecznego i gospodarczego Polski konca drugiej dekady XXI wieku sprawiają, że warto przyjżeć się bliżej zjawisku emigracji, której podłożem są kwestie ekonomiczne.

Aspiracje zawodowe wielu ludzi przekraczają możliwości oferowane w miejscach ich zamieszkania. Jakość życia zarówno dla poszczególnej osoby jak i jego rodziny, jaką gwarantuje odpowiednie stanowisko pracy, jest często motywacją do emigracji zarobkowej. Jest ona uważana również za ważny element ekonomii kraju, przyjmującego emigrantów.

Definicja emigracji zarobkowej jest odrębna od emigracji, która występowała przez wiele stuleci na terytorium Rzeczypospolitej. Migracja ludzi z innych terytoriów z powodów prześladowań etnicznych lub religijnych była przyjęta i prowadziła do akceptowana różnych nacji. Jednak porozbiorowa emigracja, która była wymuszana często dla ratowania swojego życia, stała się zjawiskiem powszechnym i trwającym przez stulecia. Okres po II wojnie, ze względu na zmiany granic w Europie, również cechowała masowa, wymuszona politycznie emigrajca przesiedleńcza. Wykorzenianie całych społeczeństw z terenów wschodnich na ziemie odzyskane, wpłynęło na całe pokolenia dziesiątek tysięcy osób, zmieniając ich postrzeganie emigracji. Jednak emigracja zarobkowa jest wyrazem potrzeb materialnych, jest zazwyczaj czasowa i co najważniejsze – dobrowolna, ponieważ nie wiąże się z grozbami politycznymi, czy też utratą wolności, wyznania lub życia.

 Powszechność emigracji zarobkowej stała się w Europie od dziesięcioleci normą, nie napotykającą na przeszkody ze strony kraju docelowego. Jest to również zjawisko globalne, dyskutowane przez polityków, ekonomistów i wszelkiego rodzaju doradców.

W Polsce jest powszechnie akceptowana, ze względu na duży napływ emigrantów zarobkowych zza wschodnich granic, którzy masowo są zatrudniani w branżach gospodarki, gdzie występuje niedobór pracowników – budownictwo lub przemysł wytwórczy. Rozwój gospodarczy w Polsce jest uwarunkowany czynnikiem ludzkim, czyli pracownikami, których niedobór powoduje zmniejszenie wzrostu gospodarczego. Kołem zamachowym gospodarki jest również odbiorca wyprodukowanych towarów, czyli zatrudniony pracownik, wydający swoje pieniądze, które wracają do obiegu gospodarczego. Konsumpcja staje się ważnym czynnikiem odpowiedzialnego rozwoju, ponieważ jej brak ze względu emigrację zarobkową Polaków z początku XXI wieku wpłwał na gospodarkę.  

Wyjazd zarobkowy z kraju stanowi duży problem społeczny obecnej Polski, ponieważ emigrują zazwyczaj młodzi ludzie, których pojmowanie świata jeszcze nie rozgranicza między „być” a „mieć”. Nakłady państwa na edukację pokoleń młodych to poważne wyzwanie dla każdego kraju rozwijającego się i chcącego dojść do czołówki gospodarek UE. Inwestycja państwa w edukację jest podstawowym obowiązkiem, ale ta inwestycja powinna się zwracać – wykształcone kadry powinny być zatrudniane w polskich biznesach, oddając gospodarce poniesiony nakład. Dobrze wykwalifikowane kadry to dobrze zarabiające grupy społeczne, żyjące w dobrych warunkach.

Według GUS statystyki emigracji zarobkowej w opracowaniu „Informacja o rozmiarach i kierunkach czasowej emigracji z Polski w latach 2004 – 2015” – pod koniec roku 2015 czasowo poza granicami Polski przebywało 2,4 miliona obywateli polskich, z czego prawie 2 miliony przebywało w UE. Najwięcej pojechało do Niemiec – około 655 tysięcy, Wielkiej Brytanii – około 720 tysięcy, Irlandii – około 111 tysięcy, Holandii – około 112 tysięcy i Włoch – 94 tysiące. Norwegia, będąca poza UE, przyjęła 84 tysięcy polskich migrantów. Po latach dużej emigracji w 2007 i 2008 roku, tendecja wzrostowa emigracji polskiej nastąpiła w latach 2014 i 2015. Za każdym razem krajami docelowymi była UE, wskazując na zarobkowy charakter tej emigracji. Podane powyżej liczby są szacunkowe, ponieważ nie ma pełnych danych statystycznych krajów, które nie rejestrują cudzoziemców przebywających ani poniżej 12 miesięcy ani na stałe.

Oceniając te szacunkowe dane, wskazujące na przyczyny i kraje docelowe emigracji Polaków, można stwierdzić, że 75% osób uwzględnionych w zestawieniach, to emigranci zarobkowi. Z poprzedniego Narodowego Spisu Powszechnego prowadzonego przez GUS wynika, że 78% mężczyzn emigrowało z powodów zarobkowych, natomiast dla kobiet ważną przyczyną była rodzina. Jednakże istnieje korelacja pomiedzy szukaniem zarobku, a zapewnieniem godziwego poziomu życia dla rodziny. Badania wskazują, że wysokość wynagrodzenia była motywacją dla większości, a dla 31% brak stanowisk pracy w miejscu ich zamieszkania. Tylko 3% wskazało na możliwości rozwoju zawodowego w nowym kraju.

Innymi danymi na temat emigrantów, to stopień ich wykształcenia: dane CBOS pokazują, że większość z nich miało wykształcenie średnie – ponad 40%. Natomiast osób z wykształcenem zawodowym oraz wyższym,  szukało lepszej pracy o połowę mniej. Potwierdza to Diagnoza Społeczna, przygotowana w 2015 roku. Powinno to być wskaznikiem dla przekształcenia edukacji i w konsekwencji, rynku pracy. Wartość społeczna, jaką niosą warstwy wyedukowane i partycypujące w gospodarce, czyli zatrudnione, wskazuje na efektywne wykorzystanie kapitału ludzkiego i w rezultanie wzmocnienie „inwestora” w ten kapitał, czyli kraju macierzystego. Inwestowanie w edukację to zwiększanie potencjał ludzkiego we własnym kraju, tworząc warunki sprzyjające pozostaniu i korzystaniu z rodzimego rynku pracy. Obce państwa, korzystające z setek tysięcy Polaków wykształconych w kraju, to jednocześnie utrata inwestycji, jaką Polska poniosła przez lata na edukację.

Jednakże nie można nie wspomnieć o bardzo ważnym czynniku decydującym o emigracji zarobkowej – bezrobociu. Te setki tysięcy ludzi, które zdecydowały się opuścić kraj, zrobiły to w większości z BRAKU odpowiedniej pracy w Polsce. Jednocześnie przyczyniły się do zmniejszenia napięcia społecznego wywołanego bezrobociem.

Potencjalnie istnieje jeszcze inny pozytywny czynnik emigracji zarobkowej osób z wykształceniem zawodowym lub wyższym do krajów rozwiniętych technologicznie. Miały one szanse zetknąć się z nowoczesnymi technologiami i zaawansowanymi metodami rynku pracy, jakich w kraju nie było. Zaawansowanie technologicze rodzimych przedsiębiorstw zapewni potencjał rozwoju dla tych osób z nabytym juz doświadczeniem w obcych krajach. Jest to warunek, który sprawi, że ten potencjał ludzki, wykorzystywany w innych krajach, wróci i przyniesie swoje doświadczenie do rodzimych przedsiębiorstw. Jednak może to sprawić tylko dobra polityka państwa, zapewniająca zarówno warunki dla rozwoju przedsiębiorczości jak i zrównoważenie socjalnych warunków do tych za granicą. Tylko wtedy nastąpi skrócenie okresu emigracji zarobkowej. Jest to również aspekt socjologiczny łączenia rodzin i budowania więzi spolecznych oraz – inwestowania w polepszenie kondycji bytowych, czyli domów i mieszkań.

Ekonomia emigracij zarobkowej jest wyzwaniem dla polityków rządzącym państwem polskim. Dane statystyczne informują o powrotach do rodzin w kraju tysięcy osób, zwłaszcza z krajów UE. Tylko te powroty pozwolą na zwrócenie się inwestycji w edukację potencjału ludzkiego, który zaowocuje na rodzimym terenie.

Poprzedni artykułCzym jest ekonomia?
Następny artykułCo to jest inflacja?
- Advertisement -spot_img

More articles

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

- Advertisement -spot_img

Latest article