11,5 C
Warszawa
wtorek, 24 maja, 2022

Produkt Krajowy Brutto

Must read

Bogactwo jest produktem pracy – tak twierdził John Locke, angielski filozof, ekonomista. Pojęcie i naturę dobrobytu od wieków zgłębiają nie tylko ekonomiści, ale też filozofowie. Posiadanie i pomnażanie pieniędzy to nie tylko zaspokajanie podstawowych ludzkich potrzeb. Ale to również kultura, styl życia. Próby mierzenia dobrobytu i bogactwa narodów zawsze wywoływały wiele kontrowersji, bo bardzo trudno uchwycić w jednolite ramy coś co praktycznie jest obecne w każdej sferze życia człowieka.

Najpopularniejszym i chyba najbardziej wiarygodnym miernikiem efektów pracy społeczeństwa danego kraju jest – Produkt krajowy brutto (PKB). Ten miernik oblicza wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych przez mieszkańców danego państwa oraz zagraniczne podmioty obecne na terenie tego państwa, w określonym czasie. Zazwyczaj jest to roczny okres obliczeniowy. Jest jednym z najlepszych mierników dobrobytu i często jest używany do porównywania wielkości gospodarek. Jego wysokość wykorzystuje się przy prowadzeniu systemu rachunków narodowych. PKB stanowi konkretną miarę wielkości danej gospodarki, ponieważ określa wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych w państwie w określonym czasie. Warto pamiętać, że przy obliczaniu PKB brane jest pod uwagę tylko kryterium geograficzne, a to oznacza, że dokładne pochodzenie kapitału oraz przedsiębiorstwa nie ma znaczenia.

Jak oblicza się PKB? Mamy trzy zasadnicze metody obliczania PKB. Pierwsza z nich to metoda wydatkowa, która wykorzystuje założenie, że PKB jest w przybliżeniu równy wszystkim wydatkom nabywców dóbr finalnych wytworzonych w danym roku. Oblicza się go wzorem:

PKB = konsumpcja + inwestycje + wydatki rządowe (bez transferów) + zmiana stanu zapasów.

Druga metoda obliczania PKB jest to metoda obliczeniowa, która zakłada, że wielkość PKB musi być równa sumie dochodów wszystkich właścicieli czynników produkcji. Oblicza się ją następująco:

PKB = dochody z pracy + dochody z kapitału + dochody państwa + amortyzacja.

Trzecia metoda obliczania PKB to metoda produkcyjna. W niej PKB jest sumą wartości dodanej wytworzonej przez wszystkie podmioty gospodarujące. Wartość wytworzonych usług i dóbr finalnych oblicza się odejmując od produkcji całkowitej wartość dóbr i usług zużytych do tej produkcji. Zgodnie z tym PKB od strony produkcyjnej oblicza się według następującego wzoru:

PKB = produkcja globalna kraju – zużycie pośrednie = suma wartości dodanej ze wszystkich gałęzi gospodarki krajowej.

Obliczenia za pomocą miernika PKB oczywiście też mają wady. Wielu oponentów je wytyka. Podnoszą, że PKB nie może świadczyć o jakości życia społeczeństw, bo nie uwzględnia stanu edukacji, stanu zdrowia, nie uwzględniaja dóbr i usług wytwarzanych na własne potrzeby, jak również nie uwzględniaja szarej strefy, które może być duża. Nie ujmuje zróżnicowania społeczeństwa pod względem statusu materialnego, czyli nierównomiernego podziału dochodu narodowego. Nie mówiąc o wartości nielegalnej produkcji ( wytworzenie narkotyków, dopalaczy, handlu żywym towarem) czy usług np. prostytucja.

PKB jest zatem niedoskonały, jednak jak twierdzi wielu ekonomistów – lepszego, póki co nie ma.

Poprzedni artykułRozwój gospodarczy
Następny artykułCzym jest globalizacja?
- Advertisement -spot_img

More articles

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

- Advertisement -spot_img

Latest article