9,9 C
Warszawa
wtorek, 24 maja, 2022

Międzynarodowy podział pracy

Must read

Gospodarki krajowe połączone są rozmaitymi powiązaniami ekonomicznymi. Powiązania te materializują się w postaci przepływów realnych: wymiany towarów, ruchów czynników produkcji, ruchu ludzi oraz przekazu informacji.

      Owe przepływy w pewnej mierze podlegają regulacji ze strony instytucji władz państwowych oraz organizacji międzynarodowych. Poszczególne kraje są w różnym stopniu związane z międzynarodowym otoczeniem, praktycznie jednak nie ma krajów zupełnie odizolowanych ekonomicznie od reszty świata.

    Ogólną podstawą powiązań ekonomicznych jest specjalizacja produkcji. Tak jak pojedynczy ludzie specjalizują się w konkretnych zawodach, a firmy w produkcji pewnych towarów, tak i gospodarki krajowe specjalizują się w wytwarzaniu pewnego zbioru szeroko rozumianych produktów, którymi są towary, usługi, technologie. Część owych produktów jest sprzedawana za granicę, a inne są nabywane za granicą. Specjalizacja gospodarek krajowych w produkcji i wymianie ma zatem źródło w podziale pracy, tyle że rozciągniętym na skalę międzynarodową.

     Podobnie jak granice podziału pracy między ludźmi i przedsiębiorstwami, tak i granice międzynarodowego podziału pracy są nieostre. Zwykle mamy do czynienia z wieloma krajami produkującymi sprzedającymi za granicą podobne produkty, o wiele rzadziej zaś można spotkać produkty, w wytwarzaniu których wyspecjalizował się wyłącznie jeden kraj. Jednak w wypadku niektórych krajów dominujące znaczenie w sprzedaży za granicę ma jeden lub najwyżej kilka towarów – są to zazwyczaj najsłabiej rozwinięte kraje (głównie afrykańskie), o przewadze produkcji rolno-surowcowej. Kraje wysoko rozwinięte produkują i wymieniają z zagranicą setki tysięcy towarów, przede wszystkim pochodzenia przemysłowego.

      Można zatem powiedzieć, że istnieje związek między poziomem rozwoju gospodarczego kraju a jego miejscem w międzynarodowym podziale pracy: im wyższy poziom rozwoju, w tym większym stopniu kraj specjalizuje się w produkcji i zagranicznej sprzedaży towarów przemysłowych ( a zwłaszcza wysoko przetworzonych towarów o dużym wkładzie nowoczesnej myśli technicznej) oraz usług. Ta ogólna prawidłowość jednak nie ma charakteru ściśle rygorystycznego. Na przykład są kraje, które są wysoko rozwinięte a są poważnymi eksporterami surowców i płodów rolnych. Sztandarowy przykład to Stany Zjednoczone. Jest tak dlatego, że kraje te mają sprzyjające warunki naturalne ( dobre gleby, bogactwa mineralne, surowce), które – w połączeniu z technikami upraw i eksploatacji surowców wspieranymi przez zaawansowany przemysł – czynią produkcję surowcowo-rolną opłacalną.

      Udział różnych krajów międzynarodowym podziale pracy i ich pozycja w gospodarce światowej zmieniają się w czasie. Stało się to wyraźnie widoczne w XX wieku. Spektakularnym przykładem jest Japonia, która z pozycji drugorzędnej w końcu XIX wieku awansowała do roli drugiego mocarstwa ekonomicznego. Natomiast Wielka Brytania na przestrzeni XX wieku doświadczyła rozpadu swojego imperium ekonomicznego i stała się „zaledwie” jednym z krajów o wielkim potencjale gospodarczym.

      A zatem udział w międzynarodowym podziale pracy i pozycja gospodarcza w świecie nie jest dana krajom raz na zawsze. Zależy to przede wszystkim od efektywności gospodarowania (systemu gospodarczego) w danym kraju i od polityki ekonomicznej władz, która może mieć różną skuteczność.

Jeśli w danym kraju oba te czynniki działają dobrze, a w dodatku towarzyszy im prawidłowe wykorzystanie możliwości osiągania korzyści ze współpracy z zagranicą, wtedy bez wątpienia ów kraj będzie wzmacniał swoją relatywną pozycję w świecie.

- Advertisement -spot_img

More articles

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

- Advertisement -spot_img

Latest article