10,3 C
Warszawa
poniedziałek, 26 września, 2022

Kinderaktionen – mord żydowskich dzieci na Majdanku

Must read

Majdanek, jak potocznie nazywano KL Lubin był jednym z wielu niemieckich obozów koncentracyjnych i jenieckich. Powstał z woli Himmlera, który po lipcowej wizycie w Lublinie w 1941 r. polecił Odilowi Globocnikowi wybudowanie obozu dla 20-50 tysięcy więźniów, którzy mieli być darmową siłą roboczą.

Obóz funkcjonował od października 1941 r. do lipca 1944 r., a w tym czasie przez jego mury przeszło prawdopodobnie 130 tysięcy więźniów, mężczyzn, kobiet i dzieci, z czego życie w komorach gazowych, jak również w skutek głodu i chorób straciło 80 tysięcy z nich. Wśród osadzonych początkowo najwięcej było Polaków, Żydów, Białorusinów i Rosjan.
Warunki, jakie panowały w obozie nierzadko były przyczyną zgonów. Do 1943 r. baraki były w znacznej mierze niewykończone. Brakowało okien, prycz, nie było również kanalizacji. Przy tym racje żywnościowe były ubogie, a i tak za nieposłuszeństwo karano ich odebraniem. Więźniowie byli poddawani selekcji. Ci, którzy nadawali się do pracy zachowywali życie i kierowano ich do pracy, m.in. przy budowie obozu, obozowych magazynach, kuchni, pralni, jak również w zakładach przemysłowych znajdujących się na terenie Lublina. Niezdolność do pracy, bądź choroba były równoznaczne z wyrokiem śmierci, a formy jakie stosowano były odrażające. Ludzi topiono w dołach kloacznych, wstrzykiwano zastrzyk z fenolu, bito na śmierć, wieszano, czy strzelano do ofiar. Najwięcej jednak osób straciło życie w komorach gazowych, które były regularnie używane przez cały okres funkcjonowania obozu. O ile z początku zwłoki grzebano w zbiorowych mogiłach, o tyle z czasem zaczęto je palić i używać jako kompostu.

W maju 1943 r. do obozu zaczęły przybywać transporty z gett żydowskich. Wśród nowych więźniów, oprócz kobiet i mężczyzn przywożono także i dzieci. O ile starsze, powyżej czternastego roku życia miały szansę stać się darmową siłą roboczą i przeżyć, o tyle wiadomym było jaki los spotka te najmłodsze, najbardziej bezbronne. Ginęły razem z chorymi i starszymi zaraz po przekroczeniu bram piekła, jakim był Majdanek. Akcje masowych mordów żydowskich dzieci nazwano Kinderaktion. Latem po kolejnym transporcie postanowiono na jakiś czas pozostawić przywiezione dzieci przy zdrowych i silnych matkach. Zostały one ulokowane na V polu w brakach, które dodatkowo odgradzał drut kolczasty, a warunki jakie tam panowały były jeszcze straszniejsze niż w pozostałych częściach obozu. Po około trzech tygodniach doszło do pierwszej akcji, kiedy to dzieci zabrano z pola razem z grupą kobiet i zapakowawszy na ciężarówki wywieziono do komór gazowych. Zorganizowano jeszcze dwie akcje, w których z zimną krwią zamordowano niewinne dzieci, które przyjechały z gett w Rejowcu oraz Białymstoku. Jest to niewątpliwie najohydniejsza, najbardziej bestialska karta w dziejach obozów zagłady.

Na tym Niemcy jednak nie poprzestali. 3 listopada 1943 r. miał miejsce niespotykanych do tej pory rozmiarów mord na Majdanku. Egzekucje rozpoczęły się już od rana. Kolejne grupy Żydów były pędzone w okolice krematoriów, gdzie po rozebraniu się musieli wejść do wcześniej wykopanych rowów. Tam rozstrzeliwano ich z zimną krwią, a huk wystrzałów zagłuszano puszczaną z głośników muzyką. Zamordowano 18 tysięcy mężczyzn, kobiet i dzieci.

Powołana w sierpniu 1944 r. Polsko-Radziecka Komisja Nadzwyczajna miała za zadanie zbadać zbrodnie, których hitlerowcy dopuścili się na Majdanku. Mimo, iż znane były nazwiska aż 1073 funkcjonariuszy, którzy tam pracowali, zaledwie 170 z nich usłyszało wyrok.

źródło:https://wdolnymslasku.com/2022/09/03/kinderaktionen-mord-zydowskich-dzieci-na-majdanku/

Publikacja powstała dzięki wsparciu Fundacji KGHM Polska Miedź

- Advertisement -spot_img

More articles

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

- Advertisement -spot_img

Latest article