10,3 C
Warszawa
poniedziałek, 26 września, 2022

Tadeusz Seweryn – twórca Żegoty

Must read

Urodził się 21 sierpnia 1984 r. w Żabinie w rodzinie Wojciecha i Antoniny z Kwiecińskich. Był jednym z sześciorga rodzeństwa. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Jeleśni kontynuował naukę w gimnazjum w Nowym Sączu i Krakowie, gdzie w 1913 r. zdał maturę. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tam studiował prawo, historię sztuki oraz literaturę. Ponadto był równocześnie studentem Akademii Sztuk Pięknych. Należał również do Związku Strzeleckiego.

Po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do Legionów, jednakże z uwagi na stan zdrowia został po kilku dniach zwolniony, a od lutego 1917 r. pracował w Archiwum Legionów. Wypełniając rozkaz Józefa Piłsudskiego, zgodnie z którym zabronił on składać przysięgę wierności cesarzowi austriackiemu, Seweryn postanowił zdezerterować, jednakże został aresztowany przez austriacką żandarmerię i osadzono go w Witkowicach. Stamtąd skierowano go do walki na froncie włoskim, jednakże udało mu się zbiec i powrócić do Królestwa Kongresowego. W Janowie Lubelskim funkcjonował pod przybranym nazwiskiem, Maksymilian Kulesza. Tam w 1918 r. wraz z uczniami gimnazjum, w którym uczył zorganizował skuteczną kampanię przeciwko stacjonującemu w mieście austriackiemu oddziałowi. Po wojnie założył w Janowie regionalne muzeum.

W czasie wojny z bolszewikami stworzył dwa szwadrony, które składały się uczniów będących ochotnikami wstępując jednocześnie do oddziału partyzanckiego działającego w województwie lubelskim i na Podlasiu.

Po wojnie Seweryn kontynuował swą nauczycielską misję połączoną z zamiłowaniem do etnografii. Przyjmując posadę w seminarium nauczycielskim w Tomaszowie Mazowieckim oddawał się badaniom, zorganizował Koło Krajoznawcze, a w 1924 r. otrzymał stypendium, wobec czego spędził dwa lata we Włoszech i Francji. Po powrocie do Polski podjął pracę w Muzeum Etnograficznym w Krakowie. W 1930 r. zdobył stopień doktor i kontynuował badania naukowe m.in. w Jugosławii i na Węgrzech.

Wybuch II wojny światowej przerwał pracę Seweryna, który w tym czasie był dyrektorem Muzeum Etnograficznego w Krakowie, a jednocześnie uniemożliwił mu uzyskanie habilitacji. Etnograf włączył się czynnie w działania przeciwko okupantowi. Wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, jednakże po dekonspiracji w 1941 r. był zmuszony ukrywać się pod fałszywym nazwiskiem do końca wojny. Jednakże nie zrezygnował z działalności konspiracyjnej. Był kierownikiem Walki Cywilnej, jak również kierował Ruchem Oporu Społecznego. Zajmował się sabotażem niemieckich kontyngentów żywnościowych, karaniem i likwidacją konfidentów.

W lutym 1943 r. zorganizował w Krakowie oddział Rady Pomocy Żydom „Żegota” zostając jednocześnie delegatem cywilnych struktur konspiracyjnych. To dzięki jego zaangażowaniu i szczególnej uwadze jaką poświęcał na walkę z donosicielstwem, szantażem i sabotażem udało się uniknąć wielu wsyp, albowiem członkowie konspiracji pracujący na poczcie mieli za zadanie przechwytywać korespondencję kierowaną do niemieckich władz policyjnych. Był nawet współautorem broszury pn. Nakazy Kierownictwa Walki Podziemnej, która wskazywała, iż za donosicielstwo, denuncjację i szantaż grozi kara śmierci.
Seweryn został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa 13 kwietnia 1943 r., ale po kilku miesiącach został zwolniony. Powrócił tym samym na stanowisko dyrektora Muzeum Etnograficznego.

W 1982 r. został pośmiertnie odznaczony tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.

źróło:https://wdolnymslasku.com/2022/09/03/tadeusz-seweryn-tworca-zegoty/

Publikacja powstała dzięki wsparciu Fundacji KGHM Polska Miedź

- Advertisement -spot_img

More articles

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

- Advertisement -spot_img

Latest article